Sesi var aklımda ,bir-iki tane de fotoğrafı. Galiba kokusunu unutuyorum artık, hatta unuttum belki de. Bilmiyorum. Ama duysam sesini, kokusunu elbet tanırım. O ana uçar, gider herşey aklımdan. Isteyerek ya da istemeden ne farkı var ki. Elbet giderim ona. Tekrar tekrar bakmak, sarılmak için. Yeniden sevmek, belki de sevilmek için.
Bilmiyorum . Fakat gelmeyeceğini bilerek bekliyorum.
Neden mı.?
Çünkü, ben şimdiye kadar hiç salıncaktan düşen çocuğun salıncağa küstüğünü görmedim.