Baş qəhrəmanı heç sevmədim, hərəkətləri və düşüncəsizliyi adamı lap əsəbiləşdirir. Xüsusən də evli ola-ola belə şeylər etməsi adamı özündən çıxarır. Əslində indiki zəmanədə belə hərəkətlər çox sadələşdirilib, sanki yuxudan durmaq kimi adi bir vərdişə çevrilib. Kitabın sonunda yazar iki fərqli sonluq verib; mənə görə birincisi ən düzgünü idi, amma ikincisi elə o qəhrəmanın özünə yaraşan bir hərəkət oldu. Qəhrəmandan xoşum gəlməsə də, kitab insanın daxilindəki o "şeytani" tərəfi və psixologiyasını lap yerində təsvir edib.