Kitapkolik
@_Kitap_kolik_
37 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Methini çok duyduğum çocuk kitabı küçük kara balık.Bugün okul kütüphanesinde tesadüfen denk gelince okuyuverdim çabucak. Zaten 64 sf kısa, öz bir hikaye. Ama gördüm ki anlatılanlar aslında hiç de
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2019 7. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 27 Eylül 2019 14:34
Merhabalar
Ilk defa bir inceleme yaziyorum. Zira kendimi inceleme yazacak kadar yetkin hissetmedigimden daha önce yazmamıştım. Hala da öyle olmakla birikte bu kitapta etkilendiğim yerleri belirtme ihtiyacı duydum. Ali hocamın da dediği gibi birinin yazdıklarına bakıp yorum yapmak yaralarına bakıp yeterince kanamamışsın git biraz daha acı çek gibi birşeyler söylemek olduğundan bu haddi kendimde bulmuyorum. Zira kendisinin de zaten " abi kitabini beğenmedim bok gibi" olmuş diyen bir okuruna " begenmediysen okuma s* ktir ol git "Diye cevap verdiğini kendi sosyal medyasindan okumuştum.
Ali Lidar 'ın bu okuduğum ilk kitabi değil ' tesirsiz parçalar ' ı okuduğumda bu uslubunu çok yadırgamıştım. Bir yazar hele ki öğretmen olan bir yazar neden bu kadar ağzı bozuk demiştim kendime. Bu kitapta nedense bu kadar sorgulamadim.Uslubu gayette samimi gelmeye bile başladı diyebilirim. Zaten sohbet havasinda bazı anı ve öykülerini paylaşmış Ali hocam hal böyle olunca da kendisini evimde ağırladım da başbaşa sohbet ediyoruz hissi verdi bana. Hele ki bazı öyküler gerçekten cok etkileyiciydi. Meyhanede vasiyet veren amcaya üzüldüm, gece vakti beslemeye çalıştığı ördeklerin hikayesine çok güldüm, biletçi abinin hikayesine gülsem mi ağlasam mi bilemedim, bilinmeyen adamın mektubunu sanki ben yazdım, yalnızlığın insana heykel bile çaldirdiğına şahit oldum, en çok da emine akçay ve çocuklarını düşündüm utandım insanliğimdan...
Velhasıl kelam okuyun derim öyle samimi,öyle içten ve hepimizin hayatından kesitler var ki hiç bitmesin bu sohbet diyorsunuz.
Keyifli okumalar.
Puan vermedi·125 syf.··
Beğendi
·2019 1. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 27 Şubat 2019 14:32
Merhabalar,
Nohut Oda ,Melisa Kesmez 'in ilk okuduğum kitabı kendisi.Ben genelde ilk kez okuduğum yazarların dil ve uslubuna alışana kadar kitaba bağlanamıyorum ne anlattığına da odaklanamiyorum. Ilk sayfalarda bolca yaşadığım bu bocalama duygusu okudukça kayboldu diyebililirim. Bu durum benden mi kaynaklandı yazarımızın yer yer birbirinden kopuk ve uzun benzetme sanatından mi, hâl böyle olunca oluşan anlatım bozukluklarından mi bilemiyorum fakat bazen öyle uzun benzetme ve cumlelerle karşılaştım ki bu durum okuduğumu anlamayıp aynı cümleyi birkaç kez okumama neden oldu.
Kitaba kendimi verdiğimde 5 guzel hikâyeyle bende hayatimi sorguladım. Insanin icinde hep bir arayış vardır ya ' ben nereye aidim' yuvam neresi' gibi kahramanlarımız da hep bir arayışta... onlarla birlikte bende arayışımi sürürdüm kitap boyunca. Bazen herseyi bırakıp gitme isteği ile bazen mutlu ve sıcak geri dönüşlerle karşılaştım. Zaten giriş kisminda ilk karşınıza çıkan cümle de bu; kabugunu arayanlara... kabuğunu bulan orayı yuva bellemiş. Ben bu arayışta kabuğumu buldum, kozami ördüm. Size de okuyun derim. Hele ki hep bi herşeyi bırakıp gitme isteği ve arayış içineyseniz belki bulursunuz kabuğunuzu...
Keyifli okumalar.
Puan vermedi·167 syf.··
Beğendi
·2019 2. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 27 Nisan 2019 14:31
Merhabalar
Bizim büyük çaresizliğimiz...
Barış Bıçakçı' yı "ilk defa keşke bu kitapla tanımasaydım" dediğim bir okuma serüveni oldu. Kitap iki orta yaş erkeğin (Çetin ve Erdem) ailesini trafik kazasinda kaybeden ve yurt dışında yaşayan arkadaşlarının üniversitede okuyan kız kardesine göz kulak olmaları ve aynı evde yaşamaya başlamalarıni ve kıza olan aşklarını konu edıyor ve Erdem 'in olaylara bakış açısından aktarılmış. Belli bir olaylar zinciri ,kurgu olmaması tek düze Erdem' in dilinden anlatışı beni fazlasıyla yordu diyebilirim. Sonu nereye varacak beklentisiyle okudum ve bir yere varamayan bir sonla karşılaştım.
Bunun dışında dili sade ve anlaşır,kolay okunur haldeydi. ( konu baymasaydı daha kolay okunurdu) Edem ile Cetin'in dostlukları takdire şayandi. Erdem' in Çetin ' i :"Dostum benin do sesim" şeklinde tanımlaması , birbirlerine zıt ama biribirlerini tamamlayan ,biri yokken diğeri yarim olan dostlukları ayni kizi sevip onu düşünmeleri vs.böyle arkadaşlık olur mu dedirtti bana.Yaşananları Çetin' in gözünden de okumak isterdim. Özetle ben pek etkilenmedim kitaptan " iyi ki okudum cok sey kattı bana " diyemeyeceğim. Belki de verilmek istenileni ben alamadım, bulamadım bilemiyorum. Ayrıca şunu da eklemek istiyorum; keşke insanların tek çaresizliği bu olsa.... Neyse okumak isteyene keyifli okumalar. Ben başka Barış Bıçakçı kitaplarına şans vermeyi deneceğim.Ama önce bir de filmini göreyim.
Puan vermedi·194 syf.··
Beğendi
·2019 5. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 27 Mayıs 2019 14:30
Kitap; kaybolan kızlarının peşinde bir aile ve ailenin gazeteci oğlu Can 'ın şairlerle yaptığı söyleşilerden yola çıkarak kurulmuş birbirinden bağımsız hikayelerden oluşuyor. Can' ın şairlere
