Kinimin asıl sebebi neydi biliyor musunuz, beyler? Asıl mesele, asıl büyük iğrençlik; her daim, en öfkeli anlarımda bile bırakın kötüyü, hırçın bir adam dahi olmadığımı utanç içinde idrak etmemdi; ben anca serçeleri korkutur, kendimi böyle avuturdum. Öfkeden ağzım köpürmüşken bile önüme oyuncak bebek yahut şekerli bir bardak çay koysanız muhtemelen sakinleşirdim, hatta vicdanım sızlardı...