MBA

MBA
@_MBA_
Kendinden geçmiş dünyamda yeniden işlenen ruhum
Kalbimde yeşeren özlemin geceleri varlığını hatırlatmak istercesine dahada kökleniyor.
Reklam
Dilerdim ki yalnızlığında dahi ben olayım Hüznünle hüzünleneyim Suskunluğuna karışayım Lakin senin hüznün bir başkasına Suskunluğunsa keyfinde Bir sonbahar yağmuru gibi serpildi gönlüme senin içindeki bu karamsarlık Çürüyen çiçeklerim yeşeremedi mutluluğunda Farkettim ki acı gerçekleri Hüznünde bile yokken mutluluğunda nasıl olayım
Ben seni defalarca kez affettim de sana senin gibi davransaydım beni bir kere bile affetmezdin.
“Sen acı verecek kadar güzelsin.”
İnsan hüzünlenirde bilmez mi niyesini? Bilmezmiş. Gönülde yara açıldı mı durgunluklar dönüşüverir göz yaşlarına.