Dilerdim ki yalnızlığında dahi ben olayım
Hüznünle hüzünleneyim
Suskunluğuna karışayım
Lakin senin hüznün bir başkasına
Suskunluğunsa keyfinde
Bir sonbahar yağmuru gibi serpildi gönlüme senin içindeki bu karamsarlık
Çürüyen çiçeklerim yeşeremedi mutluluğunda
Farkettim ki acı gerçekleri
Hüznünde bile yokken mutluluğunda nasıl olayım