Reklam
O kadar çok şey yazıp o kadar çok içimi dökmüştümki yaptığım bir hata ile hepsinin yok olmasını kaldıramıyorum, aşamıyorum bu durumu.
Uzun zaman sonra hissederek yazmak istemiştim ama her şeyin böyle mahvolması beni iyice uzaklaştırdı.
Ne diyeceğimi ne hissedeceğimi bilemezcesine çırpınıyorum
Kendime gelemediğim şu dakikalar
Derin bir sessizliğin içine çekiliyorum
Kafamın içindeki koridorlarda yanan ışıklar birer birer sönüyor
Sanki kaçan düşüncelerimi kovalarmışçasına
Çıkamıyorum içeriden
Büsbütün çakılan düşünceler
Tarifi olmaz ağrılarla gözlerime akıyor
Lakin bu yorgunluktan hoşnut olmaya başlıyorum
Öylesine kapılıyorumki bazen bırakamıyor
Uykularımdan ödün veriyorum
Düştüğüm yeri bile benimserken
Uyum sağlayıp bir bütün olurken
Bu karanlıkta nasıl parlayabilirim
Gecenin karanlığındaki yıldızlar gibi
Reklam