“5 Mayıs Cuma, 6 Mayıs’a Hıdrellez’e bağlanıyordu. O geceyi seçtiler; gece yarısı Mamak koğuşlarında zincir sesleri yankılandı. Sonra kapıların çift taraflı sürgüsü gürültüyle çekildi. Parmaklıklı demir kapılar gıcırdadı. Mamak’ta ikişerli hücrelerde yatan mahkumlar, bu seslerden vaktin geldiğini anladı. Az sora koridor boyunca yere sürtünen bir pranganın sesi çınladı. Horozlu aynası olanlar parmaklıkların ardından uzatıp ötesini görmeye çalıştılar, göremediler… Ama Deniz’in sesini duydular: ‘Hadi eyvallah arkadaşlar!’ Bu kadar…Boğazları düğümlendi, ne slogan ne marş… sözün bittiği yerdi…”
Yahudiler, Hrıstiyanlar ve Müslümanlar arasında binlerce yıldır süren savaşın bunalttığı babandan selamlar. Aklıma hep bu üç dinin de İbrahim'e dayandığı geliyor. Ama öyleyse aynı Tanrı'ya tapıyor olmalılar, değil mi? Burada Kâbil ile Hâbil birbirini öldürmeye hâlâ doyamamış durumda.