Bir zamanlar otizm, çocukluk dönemi şizofrenisi olarak değerlendirilirdi. Ama olgusal olarak durum tam tersidir. Şizofrenler her zaman dış dünyanın etkisinden yakınırlar; güçsüz, etkisiz, kendi olamayan insanlardır. Otistikler ise hiç etkilenmemekten, dış dünyadan tamamıyla yalıtılmış olmaktan mustariptirler.
Otistikler doğaları gereği etki altında kalmadıkları için özgündürler. Görüntü kendi imgelemlerinden çıktığı için tamamıyla orijinaldir. Onları tanıdıkça, aramızda yaşayan, tuhaf, özgün ve başkalarının aksine tamamen içe dönük, özel bir tür olduklarını düşünüyorum.
“Müzikten aldığımız zevk, aslında bilinçdışı şekilde saymaktan dolayı aldığımız zevktir. Müzik bilinçdışı aritmetikten başka bir şey değildir.”
Leibniz