Dostoyevski’nin de “fiziksel nöbetleri” veya nöbetin başlangıcındaki “karmaşık zihinsel durumları” vardı. Bunlardan şöyle söz etmişti:
“Siz sağlıklı insanlar, biz epileptiklerin nöbetimiz başlamadan az önceki saniyede neler hissettiğimizi hayal bile edemezsiniz... Bu mutluluk bir saniye mi, bir saat mi, yoksa bir ay mı sürer, bilmiyorum. Ama inanın bunu hayatın bütün zevkleriyle bile değişmezdim.”