Bazı hikayeler ne kadar büyülü başlarsa başlasın, aynı yolda yürümeye yetmez.
İnsan sever çabalar değer verir hatta bazen kendi sınırlarını zorlar ama her duygu bir yön birliği yaratmaz.
Çünkü sevmek tek başına bir varış noktası değildir, sadece bir ihtimaldir.
İki insanın kalbi aynı anda çarpsa bile hayat bazen onları farklı yönlere savurur
Bu yüzden bazı vedalar kırgınlıktan değil farkındalıktan doğar.
Kalmak daha büyük yara açacağı için gitmek seçilir.
Ve insan en çok da bunu kabullenirken büyür.
Her güzel başlangıç mutlu bir sona ulaşmak zorunda değildir.
KARŞILAŞMAMIZ İKİMİZE DE ACI VERİR. YOLUN AÇIK OLSUN...