Gözyaşımın tadını biliyorum, boğazıma diziliyor her damla.
Babam balkonda oturmuş sigarasını içiyor.
Ciğerlerime doluyor duman.
Çocuk olmak istiyorum.
Tek derdim izleyeceğim çizgi filmi seçmek olsun istiyorum.
Annem, gecenin bir vakti uyuyakaldığım kanepeden alsın ve yatağıma götürsün istiyorum.
Babamın eve geldiğini anlayınca saklanmak, beni bulmasını beklemek istiyorum.
Daha fazla büyümek, dertlerimi büyütmek istemiyorum.
Yoruluyorum.
Henüz on yedi yaşımda olmama rağmen çok çabuk yoruluyorum.
Belki de birikiyordur içimde, ben çabucak olduğunu sanıyorum.
Keyfim yok.
Gökyüzüne bakıyorum ama ışık yok.
Yıldızlar belki umut olur diyorum ama onlar da yok.
Kayboluyorlar.
Herkese görünüp bana küsüyorlar.
Her defasında bakıyorum yine de, belki affederler diye...
N.P