Bu əsəri ilk dəfə oxuyanda bəyənməmişdim və yarımçıq qoymuşdum amma yenə də mənim üçün cəlbediciliyini saxlayırdı. Daha uyğun vaxtda isə yenidən başladım və bugün bitirdim. Baş qəhrəman əksəriyyətin "duyğusuz" adlandıracağı tipli biridir. Lakin məncə yaşamın ən uca forması budur. Çünki hadisələrin böyük və kiçikliyi, bizim onlara verdiyim reaksiyalara görə ölçülür. Məhşur bir söz var "fəlakət,fəlakətləri qəbul etməməkdir". Təbiiki buna uyğun çox misal gətirmək olar lakin mənaları eynidi deyə hamısını deməyin bir anlamı yoxdur. Kitabda bu mənalar üzərində yazılmış qısa və maraqlı kitabdır.