Asılan insanlarımızı ilk görüşümde, koşturarak eve gitmiştim: “Anne, insanlarımız gökyüzünde asılı.” Hayatımda ilk kez gökyüzünden korkmuştum, bu olaydan sonra gökyüzü ile ilgili tavrım değişti, artık temkinli yaklaşıyordum onunla ilgili her şeye.
Başta ben de kanmıştım, ufaklıklarla birlikte koşuyor, hepsiyle itişiyordum sıra kapmak için, ama sonra bir korku belirdi içimde: “Lapa yesinler diye götürülenler neden geri dönmüyor?”