Momo herkesi,her şeyi dinlerdi.Böcekleri,otları,yağmuru,hatta ağaçlar arasında dolaşan rüzgarı bile.Her biri ona kendi dilince bir şeyler anlatırdı.
Eğer hâlâ dinlemek büyük bir marifet değil diyenler varsa,Momo’nun dinlediği gibi dinlemeyi bir denesinler bakalım.
“Merhamet istemiyorum,hiç kimsenin acımasına ihtiyacım yok,merhamet de zulmün bir parçası;ne bana acıyın ne de çocuğuma.Merhamet zulmün merhemi olamaz.”