“Bir insanı okuduğumuz kitaptaki bir kahramana benzettiğimizde bunu o insanı yargılamak için değil, anlamak için yaparız. Çünkü edebiyat da doğa gibi her türlü bilgeliğin kucağı…”
“Ama,” demişti Umut biraz hüzünlenerek, “olur da birimizden biri unutur gelmezse, diğeri muhtemelen kendisini bu koca dünyada yapayalnız hissedecek, sevilmediğini düşünecek ve şu Kasap Gani tabelasını Kasap Cani olarak okuyacak! Yalnızca kederden ağlayacağı, gözleri yaşlı olacağı, bu yüzden tabelayı iyi seçemeyeceği için değil, aynı zamanda unutmak bir cinayet olacağı için.”
“Evet ama hapishaneden çıkılır,” dedi zihninin son çırpınışlarıyla sohbete eşlik etmeye çalışan Caderousse, “ve Edmond Dantes gibi biri hapisten çıkınca intikamını alır.”