“Gördün mü? Bana yol vermesine rağmen hiç de zaman kaybetmiş olmadı. Gideceği yere daha hızlı gidemeyeceğini zaten biliyordu. Bütün çabalarımıza rağmen kader yine yolunu buldu. İşte bu, güzel bir insan. Çok güzel! Vay canına! Gezegene bunlardan daha fazla koymalıydık!”
“Hacıyatmazlar gibi devrilip salınacağız fakat yıkılmayacağız. İçimizdeki insanlığa olan güveni asla kaybetmeyeceğiz. Çünkü eğer sevgi iki insanın anlaşmasına ve ilişkilerini yürütmelerine yeterli olmasa, bu dünyada neye güven kalırdı ki?…”