Aslında izlediğim film ve dizilerde, okuduğum kitaplarda intikam'ın insanı huzura erdirmediği, içindeki o acıyı dindirmediğini tam tersine affettiğinizde o huzura erdiğini bildirirler ama hiçbir zaman bu beni tatmin etmemişti hep intikam alınmasına inanan biriydim ama bu beni tatmin etmemişti hep intikam alınmasına inanan biriydim ama bu kitap böyle olamayabileceğini bana açıkça gösterdi.
Edmond Dantes'in Monte Cristo'ya dönüşümü kitaba o kadar güzel serpiştirilmişki her şeyi hissedebiliyor, anlayabiliyorsunuz. Kitapta en sevdiğim şey bu olabilir.(Gerçek hayatta Monte Cristo gibi biriyle tanışmak o kadar çok istedim ki... :( )
Ben daha çok Mercedes ve Edmondun aşkına odaklanarak bir kitap bekliyordum ama yan karakterlerin bir hayli fazla olması ve hayatlarını, ilişkilerini de Edmond kadar derin işlenmesi kitabı daha bir çekici hale getirmiş.
Eee tabi sonunda Edmond'un mutlu, huzurlu bir hayata adım atması kitabın en güzel tarafıydı. :)