Bu acı ölüm değildi, sersemlemiş bilincinde bocalayarak dolaşan düşünceydi. Ölüm acı vermezdi. Hayattı, hayatın sancısıydı bu feci, insanı boğan his. Hayatın Martin'e vurduğu son darbeydi.
Martin'le farkına vardığı kozmik duygunun, dünyanın dört bir yanında kadınları ve erkekleri eşit bir güçle birbirine çeken, çiftleşme mevsiminde erkek geyikleri birbiriyle ölümüne kavga ettiren, elementleri bile karşı konulmaz biçimde birleşmeye yönelten şey, en kozmik şey, aşk olduğunu bilecek tecrübesi yoktu.
Hayat beceriksizce hazırlanmış bir tören yemeğine benzer , insan sabırsızlıkla mezeleri beklerken ana yemeği oluşturan büyük kızartma, çoktan sessizce geçip gitmiştir bile.