Ve bir zamanlarki çocuğun, senin kapının zilini çalan çocuğun o bulanık ve eğitilmemiş iradesiyle sezemeyeceği şey benim için artık tek bir düşünceye dönüşmüştü: kendimi sana armağan etmek,senin olmak...
Tabutun üstündeki çiçeklerin ne anlamı olabilir ki? Beni teselli edecekler ve birtakım sözcükler söylecekler fakat ne yardımı dokunabilir ki sözcüklerin bana? Biliyorum ondan sonra yalnız olacağım. Ve insanların arasında yalnız olmaktan daha korkunç bir şey yoktur...
"İnsanları yaşamımızın bir parçası saydıkça onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar . Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıklılır. Çünkü herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır..."