Erkan
@__Erkan7_
Uyum sağlama üzerine düşünürken uyum beklenen fenomenin neye uyum sağlaması beklendiği de birincil olarak düşünülmelidir. Düşünülmediği durum, uyumsuzluğun şişirilmesi olarak ifade edilebilir ancak.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Fark edebilme potansiyeli. Bazen o kadar çok dar çerçeveler yaratıyoruz ki onun dışında kalan şeyler garip, bazen kötü bazen tehlikeli olarak etiketlenir bizlerce. Hâlbuki çoğu korktuğumuz ya da çekindiğimiz bu şeyler aslında sadece sınırın ötesi (kendi çizdiğimiz sınırların). Bu kısım da komik aslında değerlendirme çerçevesi demişti bir tane yazar. Biz çizdik bu sınırı ve bu sınırın ötesi kötü. Öyle mi gerçekten? Ya öyle değilse? Değerlendirme ölçütümüze bir ölçüt daha ekleyemez miyiz? Esneklikten bahsediyorum biraz. Bu şekilde belki daha çok sevicez daha çok saygı duyacağız. Daha da çok sevilecegiz daha çok saygı duyulan birileri olacağız. Belki de herkes daha da çok yaşıyor hissedecek. Belli standartlara kapılarak yaşamak biraz hayatı kaçırmaya benziyor.
Kabuller ve gerçekler, iki uç noktadır bu hayatta. Ama gerçek olan kabul görülen şeylerden çok farklıdır aslında. Ve maalesef hissedilen tek gerçek kabul edilen şeylerin daha gerçekçi olduğu. Kabuller o kadar benimsenir ki kimse" acaba doğrusu ne?" diye sormaz çoğunlukla. Sadece kabul edilen şeylerin verdiği konfor alanı insanlar için tek gerçek olarak kalmakta. ✏️