Ölüm dünyaya ayak bastı. Yaratıklar artık ölümlü. Aileden biri gitti bile. Ahlak Duygusunun mahsulleri tamamlandı böylece. Aile ölümü fena bir şey sanıyor, ama bir gün fikirleri değişecek.
Evet, bence onu sırf benim olduğu ve erkek olduğu için seviyorum. Başka da bir açıklaması yok. Başta da söylediğim gibi ölçüp biçilebilir, akıl yürüterek anlaşılabilir türden bir şey değil bu. Ansızın geliveriyor, nereden geldiğini kimse bilmiyor, açıklayamıyor da. Açıklanmasına gerek de yok zaten .
Ben onunla vakit geçirmeye bu kadar bayılıyorken, iki çift laf etsin diye ağzının içine bakıyorken, nasıl olur da durduk yere bana karşı bu kadar zalimce davranabildi?
Bu muymuş yani yaratılış amacı? Kalbi yok mu bunun? Şu zavallı yaratıklara merhamet etmek nedir bilmez mi? Böyle kaba işler için mi tasarlayıp ürettiler bunu acaba? Yüzünden kabalık okunuyor zaten.