Gittin, taş atarak denizlerime
Halka halka genişleyen anıların kaldı
Girdin çıkmamak üzere dehlizlerime
Birden yaşamanın hızı azaldı
Gittin, boşandı içimde sevincin yayı
Kim öğretecek bana ah, sensiz yaşamayı
…
Bir gülüşün yeterdi bana
Ömrümün geri kalanını aydınlatmaya,
Seninle geçecek her anı özlemeye.
Sevdanın dili olur mu,
İşte şimdi anlıyorum,
Her kelimesi sen, her cümlesi biz olan.
Kalbimde maziden bugün izler var
Her siyah saatım bu izle erir
Ruhumu geçmişin hicranı sarar
Doğanlar ölür ölen dirilir
Anladım hayatmış mazinin adı
Yıllara karışan her şey ses verir
Hasretle doludur geçmişin yadı
Mazinin elemi bile tatlıdır.
Nazım Hikmet