Nefes alıp vermemizin güçleştiği günler vardır.
Hiçbir şey yapmak istemediğimiz anlar. Hayat bir kedi gibi köşeye sıkıştırmış, kaçacak yer bırakmamıştır ruhumuza. Fakat insanız, göze sıçrayarak kurtulamayız. Ellerimizi ağzımızın iki yanına koyduk uzağa gitsin ses. Kim biliyor fısıldasın: Nerede sıçrayacağımız söz! Nerede, alfabeleri sel bastı. Söylemezsek boğuluruz; Yunus atamızdan duyduk. Söylemezsek arkamızdan söylemedi, derler. Acıdan dili tutulanların şarkısıdır eserlerimiz.