Sitâre
@____Sitare____
8 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Güç zamanlardan kendimi işe vererek, büyük bir yara almadan geçtim. Biraz soluklanıp etrafa bakmaya başladığımdaysa orada eskiden görmediğim yeni bir manzaranın ortaya çıkmış olduğunu fark ettim; bu manzaranın içinde yeni bir ben duruyordu. Farkına vardığımda eskiye göre çok daha sert biri olmuştum; eskiye göre (birazcık da olsa) akıllanmıştım. Size kesinlikle, "Yaşamda mümkün olduğunca çok zorluk çekin" gibi bir şey demeye çalışmıyorum. Doğrusunu söylemek gerekirse eğer sonuca hiç zorluk çekmeden ulaşabiliyorsanız, bu en iyisi olabilir. Zorluk çekmek hiç de eğlenceli bir şey değildir. Kişisine göre bu tamamıyla umut kıncı olabilir, hatta üstesinden gelinemeyecek durumlar bile yaşanabilir. Ancak zor bir durumun içindeyseniz ve bu durum daha da çetin koşullara yol açıyorsa, "Şimdi içinde bulunduğum durum zor olabilir ama ileride bu durum iyi bir sonuç verebilir" diye düşünün derim. Bu bir teselli olur mu bilemem ama dediğim şekilde düşünüp gayret etmeye devam edin lütfen...
Ölene kadar sorumlusun, gönül bağı kurduğun her şeyden....1000Kitap
"Dostluk..." dedim, "Ne ola ki?.."
"Dostluk..." dedi usulca, "Bir bağdır;
Yokken aranan,
Aranınca bulunamayan,
Bulunamayınca sevgiyle yapılan bir bağ...
Dostluk yeniden var olmaktır bambaşka bir insanda..
Bambaşka bir şekilde varlığını sürdürme çabasıdır aslında....
Yokken var varken yok olmaktır...
Bir ruhta nefes almak bazen de yara almaktır.
Ama her şeye rağmen sürdürmektir kurulan bağı, kopmasına müsaade etmemektir...
Olduğu gibi kabullenmektir bir başka açıdan bakınca..
'Değişince dostun yine senin bildiğin dostun olur mu ki değiştirmek istersin onu!?'
O her şeyiyle senin dostundur;
İyi veya kötü özelliklerinin olması değil, iyi kötü her şeyiyle onun bir bütün olmasıdır esas olan...
Unutma; bazen bir savaş, bir mücadeledir dost olmak..
Dostun hayat tarafından örselendiğinde, değiştiğinde şunu hatırla:
Hayat mutlaka değiştirir. Yaşamak böyle bir şeydir. Önemli olan onun değişimine onunla ayak uydurmaktır...
Dost olmak gönül bağı kurmaktır, tıpkı küçük prensin tilkiyle kurduğu bağ gibi..
Ve tilkinin dediği gibi: 'Ölene kadar sorumlusun, gönül bağı kurduğun her şeyden....'"
≈Hüzünlü Bulut≈
Bir kitabın sayfaları arasına hapsediyordum kendimi ve burada mutluydum....1000Kitap
Uzun zaman sonra ilk kez yaşadığımı hissetmiştim bir kitabın bilinmezleri içinde kendimi kaybederken. Kelimelerin zihnimde oyun oynamasına izin verirken sanki ilk kez içten bir gülümseme oluşuyordu dudaklarımda, sanki ilk kez içtenlikle korkuyor, içtenlikle mutlu oluyordum. Bir kitabın sayfaları arasına hapsediyordum kendimi. Hayali karakterler dostum, sırdaşım oluyordu usulca. Her şey güzeldi, fazlasıyla güzel...
Ve en önemlisi de mutluydum. Ama ne zaman ki gözlerimi harflerin dünyasından çeksem ne zaman ki gerçeğe baksam gerçeği yaşasam gerçeği hissetsem içimde tanıdık bir acı beliriyordu. Umutsuzca yaşamaya çalışıyordum. Ama gerçeklikle inanılmaz bir tezatlık oluşturacak şekilde sahteydi gülüşlerim. Bakışlarım anlamdan yoksundu. Cümlelerim kelimelerim sadece öylece dudaklarımda dökülüyordu ama benim için hiçbir anlam ifade etmiyordu. Konuşuyordum ama ne söylediğimin bile bilincinde değildim. Gülümsüyordum ama sahteydi. Bakıyordum ama gördüğüm şey baktığım şey değildi. Ben gerçeklikte yaşamıyordum. Ben zihnimin içinde kurduğum kitaplarla süslediğim kendi dünyamda nefes alıyor, kendi içimde yaşıyordum.
≈Hüzünlü Bulut≈