İnsan həyat yolu ilə addımlayarkən tufanlardan keçəndə də, günəşin şəfəqlərindən həzz alanda da, burulğanın düz ortasında dayananda da onun nicatı məhz iradəsindən asılıdır.
Axşama heç nə yeməsəydik, bu bizimçün böyük bir şey deyildi, və narahat olmağa əsas yox idi, şikayətlənməyə və ya ağlamağa da lüzum yox idi. Körpə uşaqlar ağlaya bilərdilər, amma böyüklər qaydaları bilirdilər,Ona görə də sadəcə gedib yatirdiq.Biz deyib-gülməyə , sakit və təmkinli olmağa çalişirdiq, fikirləşirdik ki,Allah qoysa , sabah bir yol taparıq. InşəALLAH bizim fəlsəfəmiz idi. Bilirdik ki, həyatımız təmamilə təbiət qüvvələrindən asılıdır, və bu qüvvələri Allah idarə edir bizlər yox. ✨