Peki ya ben?
@__________________
İşletme
Y. lisans
İstanbul
İstanbul
10 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Ben ilk günkü yerdeyim!!! Hiçbir şekilde kendini rahatlatamazsin beni suçlayarak...
Bunu istiyorsun ve kulp buldun. Ama el freni çekeceğim.. Fren bile beğenmeyenler icin...
Reklam
Bilincim açıldığından, gözlerim beynime kayıt etmeye başladığından beri görmediğim, yaşamadığım duyguları iliklerime kadar hissettiğim kişiye bak! “Hoşça kal o halde” diyor.
Kaç kelime demiş ki? Yarin da okuyamam! Kendi gibi gitti durumu..
Buyu bozulmuştu. Bunu zaten hissediyordum. Beni kırmamaya çalışıyordu git derken. Gidiyorum. Ben bu konuda daha dirayetli davranacağım. Yalvartmazdım çünkü yasaktın.
Yasak olduğunu bildiğimden güzel gelmiyordu o elma. Benim olsaydi dunlayarin da sahibiydim. Ama değilsin! Karda donmak üzere olan bir canlıyı uyandirmaya çalışıyordun sanki. Ne senin canın, ne sevdiğin birisiydim bunu çok iyi hissettim. Yük edemezdin beni o uzun yolda. Kendin de donmaktan korkuyorsun.
48 saat önce olsa kendin kadar sahiplenirdin o bedenimdeki soğukluğu. Ama su an derecelerin hesabını yapıyorsun. Dokunmak bile istemiyorsun bana! Belki vücut ateşimi düşürür diye. Korkma. Burdayım ben. Ama bekleyerek değil. Beklesem de donacağım. Sen kurtul. 50 metre sonra da 50 sene sonra da olsa bıraktığın yeri unutmayacaksın!
