İnsanın birincil doğası çevresindeki insanlardır. En sevdiklerinize sarılıp onlarla aranızı düzeltmeden ağaçlara sarılıp çakıl taşı toplayarak, çiçek dikip ormanda koşturarak doğaya dönmüş olmazsınız. Doğa güzeldir sizi besler... Fakat ne doğa ne de hayvanlar yakın insan ilişkilerin yerini tutabilir.
İnsanlar yoğun duygusallık içindeyken sizin mantıklı yorumlarınızla ilgilenmezler. Çok öfkeli, çok üzgün, çok mutlu, çok kırgın ya da çok sabırsız birine söyleyecek çok değerli fikirleriniz olabilir. Hayatlarını değiştirebilecek güçte bakış açıları sunabilirsiniz. Eğer doğru zamanlamayı yapabilirseniz... Sabırlı olun. Duygu yoğunluğunun geçmesini bekleyin.
Haksızlığa uğradığını düşünen birine hiçbir zaman ortada bir sorun yokmuş ve o abartıyormuş gibi davranmayın; aksi halde bu muameleye maruz kalan kişi kendini yalnız, anlaşılmamış, hakkı yenilmiş ve hatta biraz daha uğraşırsanız çıldırmış hissedebilir.