Gerçek acı seyirci istemez, vitrinde yaşanmaz, öyle içten ve derindir ki kimse sizin ne yaşadığınızı bilmez. Çoğu zaman yaşamla uyumu bozmaz, sizi içeriden güçlendirirken seyredenler ne yaşadığınızı anlamaz.
Yaşadığımız ya da bize yaşatılan hiçbir mutlu anının değeri bizden fazla olamaz. Biri bize güzel bir söz söylediyse, bizi özlediyse, arayıp sorduysa, bizi görmek istediyse buna değer olduğumuz içindir. Böyle şeyler için bedel ödememiz gerekmez. Hele de bu bedel kendi benliğimizi ortadan silmek gibi bir bedelse asla ödenmez.
Eğitim bireye yalnızca iyiyi, doğruyu ve güzeli öğretmekle kalmamalıdır. Yeri geldiğinde iyiliğin, doğruluğun ve güzelliğin tarafında olmayı da aşılayabilmelidir.