"Sen dönüştün mü? Yoksa, ihtiyar nereye gitti? " dedim, heyecanla.
"Elbette dönüştüm, zaman dönüştürür,değiştirir. Bir an önce ben hiçbir şeyden korkmam diyen, bir an sonra korkudan küle dönüşür. Nice güzel ben âşık olmam der de, ne âşık olması, aşk olur da çölde kuma dönüşür. Mutluluk bir kıvılcımla tükenir, acı bir tebessümle diner. İnsan değişmem dedikçe değişerek insana dönüşür. Ben de dönüştüm. "
"Fazla oyalanma, burası dünya, burada işler hep yarım kalır."
Hakikatten de burası dünyaydı burada işler hep yarım mı kalırdı bilmiyorum ama işlerin bir acayip işlediği açıktı.
"İnsan değil misin sen?"
"Anlamadım."
"İnsansın sen. Mümkün olmaz mı?Bir şeye ulaşmak için yıllarca çaba sarf eder, ona ulaşınca değerini bilmezsiniz siz. Bu bazen mal mülktür bazen his, haldir bazen insan bazen de anıdır...