Kabus gibi bir geceydi...
Göz gözü görmez bir yalnızlığın
İpini salıvermişler sanki.
Kan çanağı gözleriyle sahibini arar gibi,
Bakınıyor pervasızca.
"Vefasıza bir taş da ben atayım da
Rahatlayayım" der gibi...
Kim bu şanslı?
Bir telaş çevirdi yolumdan
Binbir gece vakti...
Kan ter içinde kalmış,
Sözü sükuttan gelen,
Kan kırmızı gözleriyle meydan okuyan;
Huşuyu terk edip de gelmiş,
Acelesinden mütevellit yalın ayak...
17/5/2026
Pınar PEKĞÖZ
