İçimde büyüyen kâbusu durdurmak ne mümkün
Yeni bir çağ başlatacak güçte
Eskiye tahammülü kalmamış
Açgözlü ve gözüpek
Bir fısıltıdan fırtına koparan cinsten
Hayallerimdeki gibi yaşayamadığım için acı çekiyorum
Bekleyişimi durduracak bir ses duyulmadığı için
Bu kadar hırçınım
Canımın yanması artık o kadar da mühim değil
Belirsizliğin ta kendisi olmaya yaklaşırken
Nedir mühim olan?
Bir, iki, üç…
Ne fark eder?
Yalnızlaşıyoruz.
Talan edilmiş bir bahçenin
kuraklığını gidermeye
hangi yağmur tanesi inmeye tenezzül eder?
Lütuf nereden gelir,
sağanak sağanak ömürlerimize?
