Her acının bir doruğu vardır,
bir de dayanma gücü.
Uçurumun kenarından bırakır insanı,
sen bile nasıl düştüğünü anlamazsın.
İzi kalır, bir de tortusu;
gün gelir bir çiçeğin toprağı olur,
gün gelir sızdırmayan duyguları
koruyan bir saksıya dönüşür.
Sen bile inanamazsın;
yas süreci sandığın kadar uzun olmaz.
O bile bırakıp gitmiştir,
sen mi bırakamayacaksın?