Akşam karanlığı çökerken caddelere,
En çok da benim yüreğime...
Çam ağaçları solur yalnızlığımı,
Gökyüzü bile reddeder kasvetimi.
Ve kâğıt yazdırmaz artık,
Kırık bir kalemle eski hatıraları.
1/6/2026
Pınar PEKĞÖZ
Teslim ettim günahlarımı,
Gidiyorum...
Yolum uzun.
Yorma artık ahları,
Söylenecek bir kelime kalmadı.
Bu sefer,
Seçilmemiş şansımı deniyorum.
1/6/2026
Pınar PEKĞÖZ
