Yaşama sanatı, yalanlara inanmayı bilme sanatıdır. Bunun korkunç yanı, doğrunun ne olduğunu bilmememize karşın, bir yalanın yalan olduğunu hâlâ anlayabiliyor olmamızdır.
Kendine yapamayacağını söyleyip durduğun şey ilerde gerçekten yapamadığın şey olarak kalacak. Dene! Yapamadığını görmek canını acıtabilir evet. Ama yapamayacağını düşünüp denemediğinde, kaçtığında aslında yapabildiğini görememek çok daha kötü. Onun verdiği mutluluğu tadamamak kocaman bir ukde. Acabalarla dolu bir hayat. Derin bi nefes alın ve başlayın. Siz yapamayacağınızı düşündüğünüz şeylerden çok daha fazlasısınız.
"Az ağlıyoruz. Dünya bu yüzden çok kirli."
"Ağlamak ki zekatıdır, tüm anlatamadıklarımızın." demiş Cahit Zarifoğlu. Ağlamak acıya göğüs germemizde en büyük destekçimizdir belki de. Evet, kaçmak kaybettirebilir ama ağlamak kaybettirmez bence.