AES
@_aes_
4 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Sana bir hakikat anlatayım. Belki ilk kez duyuyorsun.
İnsan bu dünyaya yalnızca yaşamak için gönderilmedi.
Sadece işe git, yemek ye, uyu, sonra tekrar başa sar… Bu değil hayat.
Ruhun öyle basit bir
İçe dönük insanlar, acılarını çoğu zaman içlerinde saklarlar. Yardım istemek onlar için zordur, çünkü başkalarına yük olma korkusuyla sessizleşirler. İçsel dünyalarında fırtınalar koparken dışarıda bir şey yokmuş gibi görünürler. Ama unutma, bu onların sevgiyi ve güveni arayışıdır. Onlar, kırılmadan sevmek isterler, ama kendileri de anlaşılmayı beklerler...
İnsanoğlu çoğu zaman, sahip olduğu şeyin değerini kaybedince anlar. Gözlerinin önünde duran sevgiyi göremez, onun için dökülen alın terini hissedemez. Çünkü zanneder ki her şey hep böyle kalır… Oysa en kıymetliler sessizce gider, arkalarında derin bir boşluk bırakırlar. Nankörlük, ruhun en ağır uykusudur. Ve bazıları, uyandıklarında artık kimseyi bulamazlar… İşte o an anlarsın; her şey bir teşekkür kadar basitti...