Buradan anladım ki Allah Teâlâ ömrün kıymetini, sıhhat ve afiyetle geçen vakit- lerin ne kadar önemli olduğunu, sadece kendilerine ilham edip öğrettiği kimselere ikram etmiştir: "Bu ancak büyük nasibi olanlara bir vergidir. "63 Allah Teâlâ'dan yaşadığımız hayatın vakitlerinin ne kadar kıymetli olduğunu bizlere idrak ettirmesini ve onun zenginliklerinden istifade etmeye muvaffak kılmasını dileriz....
«Allah'ın adını anarak istekte bulunan geri çevrilmez» Yani is- tenilen şey haram veya mekruh olmadığında isteyeni geri çevirmek mekruh veya haramdır. Çünkü onu geri çevirmek, Allah'a saygı göste- rilmediğinin bir göstergesidir.
Allah adına veya Allah'ın vechi hatırına istekte bulunanları redde- denlere çok ağır tehditler varid olmuştur. Taberânî, Ebu Musâ (radıyal- lahu anh)' dan merfu olarak şunu rivayet etmiştir: "Allah'ın vechi hatırına istekte bulunan kimse mel'undur. Allah'ın vechi hatırına kendisinden bir şeyler istenip, isteyeni -uygunsuz bir şey istemediği sürece- reddeden de mel'undur."
Rifâa b. Râfi'nin azatlısı Ebu Ubeyde'den merfu olarak şu rivayet edilmiştir: "Allah'ın vechi hatırına istekte bulunan kimse mel'undur
"Keşke/şayet" kelimesini kullanmanın iki türü vardır. Bunlardan birisi caiz iken diğeri değildir. Bu kelime eğer "bir şeyi temenni ve arzu etme" anlamında kullanılırsa o zaman caizdir ve kullanılmasında hiçbir beis yoktur. Nitekim Kur'ân-ı Kerim'de ve sahih hadis- lerde bu manada sıklıkla kullanılmıştır. Örneğin Rabbimiz şöyle buyurur:
"Keşke bilselerdi!" (Bakara 102, 103; Ankebût, 64)
"Keşke o zálimler azabı gördükleri zaman bütün kuvvetin Allah'a ait olduğunu ve Al- lah'ın azabının çok şiddetli olduğunu bir anlayabilselerdi!" (Bakara 102, 165) Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de şöyle buyurur:
"Şayet ümmetime zorluk vermem söz konusu olmasaydı, onlara her abdestle birlikte mis- vak kullanmalarını emrederdim." (Imam Ahmed)
"Eğer ümmetime zorluk vermeyecek olsaydım, onlara her namaz için abdest almalarını emrederdim." (Imam Ahmed)
Görüldüğü üzere bu âyet ve hadislerde "keşke/şayet" anlamına gelen "lev" kelimesi kullanılmış ve bunda hiçbir beis görülmemiştir.
Ancak bu kelime eğer içerisinde Allah'ın belirlediği kadere itirazı, ondan hoşnutsuzluğu ve geçmişe pişmanlığı barındırıyorsa, o zaman kullanımı caiz olmaz.
Şumayt ibn Aclân da diyor ki: "Mümin nefsine şöyle demelidir: Ömür üç gündür: Dün içindekilerle beraber geçip gitti. Yarın ise sadece bir emeldir. Muhtemelen ona yetişemeyeceksin. Eğer yarına çıkacaksan, yarın zaten kendi rızkıyla birlikte gelecektir. Ancak yarının önünde (değerlendirilmesi gereken) bir gündüz, bir de gece bulunmaktadır ve pek çok nefis bu ikisinde ölüp gitmişlerdir. Belki sen de aynı akıbete uğrayacaksın. Yaşanılan günü düşünmek yeter." Beyhaki, Kitabu'z- Zuhd, s. 56.