︎ K a y a ︎
@_akdenizz
İzmir
Tarsus, 1998
238 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
İnsanlara anlam yüklemeyi bırakırsan onlar da sana yük olmayı bırakır. Çünkü anlam yoksa duygu da yoktur. Çaba da yoktur. Emek de yoktur. Hayal kırıklığı da yoktur.

Anlam yok, duygu yok, çaba yok, emek yok... Peki ne amacı var yaşamanın, insan olmanın?
Reklam
"Öldükten sonra çiçeği kim ne yapsın?"
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
dervişe sormuşlar hayattan ne anladın diye, demiş ki "ölülerin sevgiyle anıldığı, yaşayanların sevgisizlikten öldüğü bir dünyaya şahit oldum. ölülerin toprağına çiçek ektiler, yaşayanların bahçesini talan ettiler"
İnsan içinde bulunduğu umutsuz koşullarda bazen bir zinciri bir saç teliyle koparabileceğini sanır.
Umutsuzluk ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi...
Önceki 1 yanıtı göster
Haklısınız, hem cümlenin sonundaki sanmak fiili tam da umudu kastediyor. Zincirin bir saç teliyle kopmayacağını bilmek umutsuzluk, kopacağını sanmak da umuttur.
İnsan içinde bulunduğu umutsuz koşullarda bazen bir zinciri bir saç teliyle koparabileceğini sanır.
Umutsuzluk ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi...
Umutsuzluk halinde de bile umudu diri tutma isteğini de anlatmaya çalışmış sanki, ne dersiniz...
1 yanıtı göster
no pain no gainEdebiyat
En ufak psikolojik bir sorunla karşılaşınca ağrı kesiciler alıyor musunuz? Ya da büyük sıkıntılar, acılar çekince depresyon ilaçları? Hayır deseniz de, ağrı kesici ve depresyon ilacı satışlarının günümüzde tavan yapmış olması bunu yalanlayacaktır. Peki acıdan kaçmak yerine onu bir şekilde yaşamak bize gercekten zarar mı verir fayda mı?
Artık her şeyi o kadar hızlı yaşıyoruz ki, durup kendimizi, içinde bulunduğumuz vaziyeti seyredip bir muhasebe yapmaya vakit bile bulamıyoruz, kaldı ki acıyı yaşayacak zaman mı var diyebilirsiniz. Aslında zaman var, mesele o acıyı yaşamaktan korkmamak. Neden mi?
Dünyada kitlelere yön veren büyük insanlara bakın. Peygamberler, filozoflar, komutanlar, bilim insanları, yazarlar vs. hepsi de büyük acılar çekmiştir. Peki o çekilen acılar boşuna mıydı? Tabi ki hayır her birinin insanlığa veya kendi toplumuna farklı farklı faydaları oldu.
Bir bebek bile ilk yürümeye başladığında yüzlerce kez düşüyor canı acıyor ve motor becerileri o acılar sayesinde gelişiyor ve sonuç olarak yürümeyi öğreniyor. Ne derler bilirsiniz "acı yoksa, kazanç da yoktur".
Sonuç olarak kitapta genel hatlarıyla günümüz insanlarının acıdan neden kaçtığından, aslında acının kaçılması gereken değil sebepleriyle ve örnekleriyle niçin yaşanması gereken bir durum olduğundan bahsediliyor.
Konuya ilgilisi olanların keyifle okuyacağı ve faydalanacağını düşünüyorum. Dili sade ve anlaşılır. Tavsiye ederim. Keyifli okumalar...
