Çalıkuşu kitabın da şu cümle dikkatimi çekmişti;
“Ben yine de ısrarla senin bahçende büyümek isteyen bir papatya olacağım.” Susuz kalsam da, büyümek için uğraşacağım...
Dostoyevski "İnsancıklar" adlı kitabında: "Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu." diyor. İnsanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek...