"O an, içimde yıllardır aç kalan bir yanım doydu. Çocukluğumun elleri üzerimdeydi, ilk defa kendimi gerçekten 'tamamlanmış' hissettim. Bu kadarcık bir sevilme, bu kadarcık bir sevildiğini bilmeydi hayattan istediğim."
"Ama anlamamız gereken şu: Herkes dertte değil, herkes derste. Herkes derdiyle dersini alıyor. Ders alınacak, sınav geçilecek... Teneffüs ancak o zaman."
" Şimdi fark ediyordum:Belki de yalnızlığımın adı buydu: İplerimi birinin ellerine vermeyi beklemek. Oysa başka bir ihtimal daha vardı; İplerimi kendim de tutabilirdim. Ve bunun farkına bu yaşımda ancak varmıştım."
"Her şeyin geçmişte kaldığının, büyüdüğümün, önümde bu geçmişten bağımsız yeni bir gelecek yaratabileceğim uzun yılların olduğunun farkına vardığım müthiş bir andı."