Bahar Avcı
@_bahar1
Şu anda okuduğu kitap
İnceleme
"Şeker Portakalı", Brezilyalı yazar Jose Mauro de Vasconcelos tarafından yazılmış ve 1968 yılında yayımlanmıştır. Yazar bu romanında çocukluk ve büyüme temalarını ele almış, olayları sade, akıcı bir dille anlatarak okurlarını derinden etkilemeyi başarmıştır. Romanın ana karakteri Zeze'dir ve olaylar Zeze etrafında gelişmektedir. Zeze'nin çocukluk döneminden başlayarak büyüme süreci ve bu süreç içerisinde yaşadığı zorluklar anlatılmaktadır.
Ekonomik anlamda zorluk çeken ve aile içi şiddetin fazlaca olduğu bir ailenin çocuğu olarak büyüyen Zeze, hayal gücü çok geniş, zeki, duygusal ve masum bir bir çocuktur. Bu yönleriyle de okuyucunun kalbine dokunduğunu söyleyebiliriz. Yaşadığı zorluklar, haksızlıklar karşısında kimi zaman güçlü kimi zaman da içine kapanık zayıf bir hale büründüğünü söyleyebiliriz. En yakın arkadaşı olan portakal ağacı ( Minguinho), onun hayal dünyası içerisinde bir dost, sırdaş ve güvenilir bir limandır. Bu ağaç aynı zamanda Zeze'nin hayal gücü ile konuşabilmektedir. Yaşamış olduğu olayları ve duygularını zaman zaman Minguinho ile konuşur, iç dünyasını onunla paylaşır. Ailesinden baskı ve şiddet gören, sevgisiz yetiştirilen bir çocuk olan Zeze, en yakınlarından beklediği ama göremediği sevgi ve şefkati, ona değer veren başka insanlarda, canlılarda (Portuga, Cecilia Paim, Minguinho, Bay Arivaldo) bulmuştur. Başlangıçta çok korktuğu Portuga, sonradan değer verdiği ve babası yerine koyduğu bir karakterdir. Portuga Zeze'ye sevgiyi ve yaşamın sevilecek yanlarını öğretmiş, onun iyi ve mutlu olabilmesi için elinden geleni yapmıştır. Fakat bu dostunun vefatı onu derinden etkilemiştir.
Bu roman, içerisinde şiddet ve argo kelimeler içermesinden dolayı çocukların değil de daha çok yetişkinlerin okuyabileceği bir roman olup şiddet gören, sevgisiz büyüyen
Reklam
"- Sen beni öldüreceğini söylemiyor muydun?"
"- Başta söylemiştim. Sonra seni tersinden öldürdüm. Seni kalbimde doğurarak öldürdüm. Dünyada sevdiğim tek insan sensin, Portuga."
"Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor."
"Bilesin ki kalbimiz kocaman olduğu sürece sevdiğimiz her şey içine sığar."
"Dünya Tanrı'nın değil mi? Dünyadaki her şey Tanrı'nın değil mi? Öyleyse çiçekler de Tanrı'nın..."
Reklam