“Masada durup dururken kavga patlak veriyordu. Hep haklı olduğuma inanıyordum, çünkü o tartışmayı bilmiyordu… …Belki de başka bir kızının olmasını tercih ederdi.”
“”Hakiki” edebiyat okuyordum, “ruhumu” ve kelimelere sığmayan hayatımı yansıttığına inandığım cümleleri, dizeleri bir deftere kaydediyordum. Mesela: “Mutluluk elini kolunu sallaya sallaya yürüyen bir tanrıdır…”” (Henri de Regnier).