“Belleğin güvenilmez bir şey olabileceğini anlıyorum; çoğunlukla insan hangi koşullarda anımsıyorsa bellek onların rengini büyük oranda taşıyor, burada bir araya getirdiğim anılarım için de geçerli bu kuşkusuz.”
Hikaye Etsuko'nun kızının ziyaretini anlatmasıyla başlar. Yalnız yaşayan Etsuko önce bu ziyaretin sebebinden bahseder. Daha sonra gençliğinde tanıştığı bir anne ve kızıyla ilgili anılarını parça parça hatırlar.
Yazar geçmişle bugünden bahsederken Etsuko'nun iki zaman dilimindeki değişimini gösteriyor okura. Etsuko yaşadıklarını anlatırken kendine acımıyor bence. Yaşadım. Yaşadım ama geçti diyor sanki. Uzak Tepeler yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve beğendim.