Olduramıyorsun bazen, üst üste birikiyor kendine ve yaşamaya olan inancın..zaman zaman, ilmik ilmik, santim santim kısalıpta bu büyük hayatın içinden çıkamıyorsun...Kimseye yetemediğinle kalmıyorsun, kendine bile yetemiyorsun.. Ruhunda biriktirdiğin acılar, içine işlemiş, insanların sana olan inancı ve kendine olan inançsızlığın seni öyle hırpalıyor ki, sen bile sonuna gelmekten korktuğun herşeyin sonundan bile bir ötede hissediyorsun kendini..