ah biri böyle mektup yazmadi bize :)
"Seni çok göresim geldi. Aklım
başımda yok... Gece gündüz hayalin gözlerimden
gitmiyor. Bu ayrılığın bu kadar beter olduğunu
bilmezdim. Halbuki ben burada, gurbet yerde, şaşkın
şaşkın dolaşırken, sen orada benim düşmanlarımla
keyfediyormuşsun. Hepsinden haberim var. Lakin sayılı
günün ömrü az olur. Ah benim, biricik sevgilim Edibe...
Bana sık sık mektup yazmıyorsun. Yazdıracak adam
bulamadım diyorsun. Arkadaşlarım seni yoklamıyorlar
mı? Bu mektubu yazarken ben sarhoşum... Kendimi
öldürecek kadar içiyorum. Bu mektubu alır almaz cevap
yaz... Haydi benim mektubum, uğurlar olsun, seni
Edibe'me vermeyenin iki gözleri kör olsun... Derelerden
sel gibi, tepelerden yel gibi git. Selâmımı Edibe'me
götür. Onun selamını da al getir.
Analizlerimizde karşılaştığımız özel bir durum, katı annelerin karakter açısından ne erkeksi ne de kadınsı olan, tam tersine çocuksu kalan veya yeniden çocuksulaşan kız evlatlar
yetiştirmeleridir. Anne çocuğa çok az sevgi göstermiştir, anneye karşı sevgi-nefret çatışması önemli ölçüde nefret lehine ağır basmış, çocuk bu nefretin barındırdığı tehlikelerden ötürü cinsel gelişimin oral evresine geri çekilmiştir. Kız çocuk genital düzeyde anneden nefret eder, nefreti bastırır ve oral yaklaşımı benimsedikten sonra nefreti anneye yönelik tepkisel sevgiye ve felce uğratan bir bağımlılığa dönüştürür. Bu tür kadınlar yaşlıca veya evli kadınlara karşı tuhaf bir yapışkan davranış geliştirirler; mazoşist biçimde onlara bağlanırlar, ileri yaştaki kadınların himayesine girerler, erkeklere pek az ilgi geliştirirler; bütün varlıklarına "bebeksi tavırlar" egemendir. Diğer her karakter tutumu gibi bu tutum da bastırılmış arzulara karşı zırhlanma ve dış dünyadan gelen uyaranlara karşı korunmadır. Burada karakter anneye yönelik yoğun nefret eğilimlerine karşı oral savunma işlevi görür. Bu eğilimlerin arkasında derinlerde erkeğe yönelik yine savuşturulmuş normal kadınsı yaklaşım yatar; bu yaklaşımı keşfetmek genellikle çok zordur.
Wilhelm REICH
(Karakter Analizi)