Muhammed Batıhan
@_bthn1
Dîcleyim aşka akmışım...
Öğrenci
Van
25 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Gecenin koynunda bir söz aradım,
Yıldızlar sustu, ay bile daraldı.
Kalbimle konuştum, kırık ama sadık—
Her yara bir harf, her harf bir ağıt.
Rüzgâr geçti, eski bir dost gibi,
Adını anmadan, izini silmeden.
Bir gül açtı içimde, sessiz ve diri,
Kokusu sen, sesi ben, rengi bizden.
Artık barıştım geceyle,
Karanlıkta kendimi gördüm.
Seninle değil belki,
Ama kendimle yürümeyi öğrendim.
Reklam
sen nasılsın?İçten Gelen
...Hmm ben ben var mıyım yok muyum bilmiyorum öyle bir belirsizliğin ortasındayım. Yoruldum hem bedenen hem ruhen yoruldum. Bazen kendimi bedenimi bilerek yoruyorum diyorum ki hani olurda bedenim yorulursa belki ruhen olan yorgunluğumu unuturum ama yok öyle varlıkla yokluk arasında gidip geliyorum ve yokluk ağır basmaya başladı. Gözlerim kapanıyor yavaştan uyumaktan korkar oldum herşeyi karşıma alırım da uyuyamam korkumdan öyle iyi olmak için çabalayıp sonra kötü oluyorum sonra iyi olmaktan vazgeçiyorum nasılsa kötü olmaya alışmış bedenim ruhum moralim yüz hatlarım dudaklarım. Hiç gözükmeyen dişlerim hala gözükmekte kaçınıyor dertlerim yeterince çok ve ben artık cidden dinlenmek istiyorum birinin hiç sevmeme rağmen şu hayatta bir anneme sarılmış olmama rağmen bir şey demeden sarılmasını istiyorum ama önümde arkamda sağımda solumda etrafımda kimse yok kafa bir karanlık ve tek bir ışık var Rabbimmmm ona sığınıp oymuşcasına seccadeye sanılımakta benim deliliğin aşkım öyle iyiyim ama yaşıyorum şükür.
Yoruldum...İçten Gelen
... Neden yorgun olduğumu bilemediğim için, herşeyi tekrardan nasıl yoluna koymayı düşündüğüm için, ailem için, bazen hiç değmeyecek insanlar için yaptıklarımdan yoruldum. En çokta beni kimsenin anlamamasından yoruldum.
Bir yerde okudum; " Ben sana konuşamadıklarımı hep ağladım" diyordu. O an içimde bir şeyler koptu.
Bir yerde okudum;
Anlatamazdım, söyleyemezdim ona,
Bendeki onu...
Hayaldi, aldanmamam lazım, dedim durdum kendime. Kalbime ler vurup içime gömdüm onu... Sonu meçhul alemin ortasında,
Hiçe gittik ikimizde,
Ee baştan belliydi bu hikayenin sonu.
Hüzün sakalıma asılı kalıp, ölene kadar düşmeyecekti yüzümden.
Ve ben ne olursa olsun dönmeyeceksin sözümden.
Söyleyemezdim, evet, o gül yüzüne bakıp...
Şimdi, içimi kurutan gülüm,
Solan ömrümsün bundan sonra, deyip susacak,
Kalbime gömecektim onu...
Dualar ettim Yaradan'a, yardım et bana diye,
Sözlerim yetim ve ben kendimden, özünden geçtim de yine de ona bir türlü bendeki onu. söyleyemedim.