“Ellerin! Ellerin yandı!Ellerin…”
“Ellerimin ödemesi gereken bir bedel vardı. Sızısı hâlâ yanağımda demiştin, ben de bu saatten sonra derim ki 𝓎𝒶𝓇𝒶𝓈ı 𝒽â𝓁â 𝒶𝓋𝓊ç𝓁𝒶𝓇ı𝓂𝒹𝒶.”
“Aklını öfkenin eline bırakırsan,seni olmaktan korktuğun insana çevirebiliyormuş.”
“İnsan asla yapmam dediği şeyleri yapabiliyormuş. Asla düşmem dediği çukura düşebiliyormuş.”
Dilimi yakan onlarca kelime vardı,yutkunursam kalbime batacaktı ama konuşmadım çünkü kimse beni anlamayacaktı.’
Hayat bana gül bahçeleri sunmuştu da ben mi koparmıştım yapraklarını? Dikenlere karşı savaşmak ne zamandır suçtu?’