Fark ettim ki,hayat bana tekme attıkça sendeleyip dimdik durabiliyorum.
Ama kendimi hep kendimi itip,kendim düşüyorum. Sonra da kalkamıyorum diye kara bulutlara sarınıyorum.
Oysa... "Şüphesiz her zorlukla beraber bir kolaylık var." Neyin telaşını bu kadar gam yüklenip sırtlanıyoruz? Bilmiyorum..