“Zira düşünüyorum ki ve belki de biliyorum ki insan en çok üzüldüğü zaman ellerini duaya açar. İstediği olmadığında yalvarır en çok Allah’a, başına bir kötü iş geldiğinde sessizce kıpırdanmaya başlar dudakları. O zaman gerçekten de hüzün, sıkıntı, keder o kadar da kötü değildir demek ki. Bilmiyorum…”
“ Öleceğini bile bile yaşayan ve ne zaman öleceğini, başına ne zaman ne geleceğini de bilmeden yaşayan tek canlıdır insanoğlu. Doğası gereği bu kadar belirsiz hayat sürdüren insanın her şeyi bilmeye, her şeyi kontrol etmeye çalışması, gökyüzünü mızraklamak gibi beyhude bir çabadan başka bir şey değil.”