Merve Demircioğlu
@_conatus
Her gün farklı bir dünyaya açılan kapıların anahtarlarını arayan biri.
Matematik Öğretmeni/MEB
Anadolu Üniversitesi
Adana/Eskişehir
Adana
133 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Herkese merhaba uzun zaman oldu ama harika bir kitap önerisinde bulunmak istiyorum sizlere. Çok popüler bir kitap zaten hepiniz duymuş, görmüşsünüzdür, belki okumuşsunuzdur. Okuyan varsa yorumunu çok merak ediyorum kitap biraz kurgu biraz gerçeğin harmanlandığı bir roman. Psikoterapi dediğimiz konuşarak terapi yönteminin doğuşunu, Nietzsche felsefesinin doğum sancılarını, kendine dönüş, güç, Tanrı, Zerdüşt kitabının oluşumu gibi konuları içeriyor. Tabii psikoloji deyip Freud'u anmadan geçmeyelim. Freud'un yeni yetişmesi, staj dönemleri de var içinde. Biraz felsefe biraz psikoloji inanılmaz güzel bir kitaptı. Nietzsche'ye olan büyük ilgimden dolayı da olabilir tabii her sayfanın altını çizmek istedim okuyun, okutturun.
Çünkü dış görünüşlerin karmaşasında, tüm zaman ve mekânların arasında, kendini peydahlayan ve doğuran şeylerin yanılsamasında, sebeplerin sonsuz kaynağında kimi diğerlerinin aynısı, kimi aynısı gibi, kimi tamamen farklı, kimi benzer ve hepsinin arasında bir kişi daha, sonsuz varoluş ihtimallerinin arasında beliren o kişi, benim.
Yazar bir hukuk öğrencisinin 6 saat içinde düşündüğü ve yaşadığı şeylere tanık olmamızı istemiş kitapta. Yaşadığı platonik bir aşkın karmaşası yormuş kahramanımızı. Aynı zamanda okuyucu olarak ben de yoruldum okurken. Bazen çok sade bir dil bazen betimlemelerin cümleleri doldurması anlamayı zorladı. Kahramanımızın kafasından geçirdiği zıtlıklar, ikilemler, olasılıklar, sürekli hesaplama yapması, her adımını planlaması ve yitip gitmeyen umudu ve aşkı... Altını çizdiğim çok cümle olmakla beraber sevmedigim de çok yer oldu. Kitap hem kahramanı ikilem içinde hem okuyucuyu ikilem içinde bırakmış.
Kitap bana biraz Oğuz Atay-Tutunamayanlar havası verdi kurgu bakımından. Tabii burada ihtihar eden yok ama bir kitabı okumak uğruna araba altında kalıp can veren biri var. Bu kişiye gelen bir kitap meslektaşının eline geçince bunu gönderenin kim olduğu ve neden kitabın çimento pişkinleriyle kaplı olduğunu merak edip birkaç kişiyle görüşmeye gidiyor. Kitaba olan aşk, sevgi, saygı, özen konularını hissettim. En önemlisi de kitapların bile fazlasının zarar olduğu. Dili, akıcılığı, olay örgüsü aldı götürdü. Cümleler bazen çok düz bazen de öyle felsefik oluryordu ki durup düşünüyordum o satırlar arasında. Bazı yerlerde öyle beklenmedik şeylerle karşılaştım ki şaşkınlıktan okuyamadım. Genel olarak bittiğine çok üzüldüğüm ama devam etseydi tadı kaçardı gibi gelen kısacık muhteşem bir kitaptı.
Kitap, yazarın da deyimiyle feministliğiyle öne çıkıyor. Bu zamana dek okuduğum en farklı feminist kitaplarından biriydi. Genelde yüksek rütbelere sahip insanların her akşam bir yerde yemek yiyip o masada kadınları ve etkenleri tartışıp, hak hukuktan bahsetmelerinden ileri gitmeyen kitaplardan ziyade okumuş, bilgili, cesaretli, özgürlükçü bir kadına bakan erkek zihnini anlatıyor kitap. Fenya'nın dış görünüşünün farklı olması ilk bakışta en çok dikkat çeken ve hayrete düşüren durumuydu. Sokağın ortasında bağırması, gülmesi, fikirlerini korkmadan söylemesi Max Werner'ın o kadar tuhafına gitmişti ki okurken 'gerçekten bunlara nasıl bu tepkiyi verebilirsin' diye kızıyorsunuz beyefendimize(!). Kitabın en dikkat çekici noktası ise düşüncelerinden dolayı yemek masasında bir erkek tarafından rencide edilen Fenya'ya kadınların da aşağılayıcı bakması, küçümsemesi oluyor. Yazar da kendi düşünceleriyle 'beni en çok dehşete düşüren olay' diye geçiriyor kitabından bu durumu. Öyle değil mi bugün kadınlar bile kadınlara destek olmazken hakkımızı savunmaya çalışıyoruz. Kime ve neye karşı?
