Ninnilerle uyutulmuş bir şeytanın başucuna dikilip elindeki kağıda yazdı şair,
Yazdığı cümleler intiharlara dair.
Ve duyuldu, küçük kızın çığlıkları,
Son kez duyuldu, ölü adamın ağıtları.
“Hayır, ufaklık,” dedi adam kararmış gözlerini, kızın yüzüne sabitleyip, fısıldarken. “Keloğlan padişah tarafından öldürülse, pamuk prenses hiç uyanmasa ve kurbağa hiçbir zaman prense dönüşmeseydi eğer o masallar sana gerçeği anlatmış olurdu. Mutlu son olmaz. Bir son mutlu olamaz.